Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Birbirimizden uzakta, geçiyor seneler,
Seneler geçiyor...
Çok korkuyorum...
Bir daha göremem diye,
Çok korkuyorum....
Ayrılık yakıcı,

Yağmasa da gürler zeus
o da bizden dil/âra
Elif lâm râ

su bulanmış
piton salmış zehrini

Sergisinin ilk günüydü ressamın
Bir kokteyl partiyle halka açmıştı
Belki de ilk defa son sergisini
Duyduğuma göre egeliymiş
Tanımıyordum ama resim aşkına
Taktım birini koluma gittim

Gecenin oniksinde bir kız daha yirmisinde
Yollara düşmüş derdiekmek parası
Sevgi fukarası
Bulut bulut olmuş gözlerinin karası
Saçları boyalı makyajı ağdalı
Üstünde bindallı

Çok kere ölmeden
Ölmez bu kafa
Çok şeyi çok kere
Kaldırdım rafa

Birgün yolun uğrar ise a/rafa

Kara gözlerin hesap soruyor.
Seni de beni de sevda yoruyor.
Meğer sensizlik çekilmez yükmüş
En pahalı şey,se, özgürlükmüş.
Kara saçlarını kimler tarıyor
Artık dayanamıyorum bu ayrılığa

Can da yanar ten de ser de ateşler içinde
çare yoksa devr-i alemde ne Yemende ne Çinde

1/Şubat/2011/Salı/Ankara

Dalda kiraz bırakmamış
taç sokağın açları
çıkmış duvar üstüne
kırmışlar kerpiçleri
mahallenin piçleri

Açık bırak pencereni güneş girsin içeri
Belki çiçek kokuları dolar belki günaydın der
Selam verir Hüsnü Yusuflar
Bir kırıntı peşinde minik bir serçe
Gelirde sana yarenlik eder
Cik cik cik cik cik acaba ne der

Küçücüktüm farkettim ki çevremin ötesi vardı
evimden öte bahçe
ve içe kapalı duvarlar

bir pencere hayali bir pencere dışarıya açılan
duvarların ötesinde mahalle komşular