Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Bu denizler ummanlar göz yaşımdan katredir
sevdaların ateşi yangın olur gönlümde
hakka giden yol nerde var mı buna bir çare
karanlığı ışıtır başımda dönen hale
elhak hak aşığıyım yarim o sevgilim de

Sebepler birikince
Sen de çekip gidince
Yangın yerine döner,
Ardında bıraktığın yer...

Sanma ki kapanır

Hangi yöne gitmeli daha kaç yokuş çıkmalıyım
Gidecek başka yerim yok ben buralıyım
Abartırmıyım acep söylesem ne bahtı karalıyım
İster dövün ister öl bu işte yaşamanın kuralı
Böyle gelmiş böyle gider yalan dünya kurulalı

Üç silahşörler:
Biri umut,
Onu unut,
Biri hayal,
Öteki aşk...

Belki onu görürüm diye
Dün gece yine dolaştım durdum
İstanbulun tüm sokaklarını
El ayak çekilmişti kimseler kalmamıştı
Arkadaş edip te kendime
Gördüğüm sokak lambalarını

Şimdi şaire ne lazım?
İlham hep yanında görünse de,
Kısır bir döngü içinde.
Doğurganlık için, itici bir güç mü gerek?
Bir köşeye atılmışlar, bekliyorlar,
Zamanı geldi demek; şiirler de,

Çalış çabala uğraş elde var sıfır
daha ne yapsın ki bu bu garip fakir
para dersen ellerde avuç avuç kir
halklarımın gözünden yaşım dökülür

bize de uğrar mı ki şans denen kâfir

Sen gölge ol
ben de senin gölgen
sen nereye ben oraya
ama ben yine ben
sen yine ben

Bir şiir yazsam gecenin birvaktinde uyanıp,
Rengi olsa,kokusu olsa
Bari solmasa sabah olmadan
Gülleri yazmamışım da güller gücenmiş
Hep,Lale Menekşedeymiş gönlüm
Gül de bahane, dikeni de, bu gece şiir gecem...

Hayat çok kötü
engelli bir koşu

ön yüzü şeker mi şeker
arkasında siyah simsiyah puşu