Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Pişman değilim

Biz seninle bir top ataştık küle dönüştük
sanırım ki biz gözü açık rüya görmüştük
bir gencin görüp göreceği en güzel düş/tük
sen bir yana ah ben bir yana nasıl da düştük

Hayat ışığı sönmüş
gözlerinin feri kaçmış
ateşler içinde yanmış bütün gece

sonra harareti kalmadı dedi
kırk dereceden sıfıra düştü

Rüzgarın önünde savrulan
Kuru bir yapraktı o
Esintiye kapılıp giderdi
Soğuk iklimlerin
Dondurucu kışların ayazında
Bazı bazıda

Kederli gecenin sisinde ışık/sız,
Karanlığında kahkaha duyulur.
Çalar rüzgâr amansız ıslığını.

Yağmakta, kül olup,
Yağmalanmada külliyen...

Deli, deli koştum sokaklarında
Hangi kapıyı çaldıysam yok gitti dediler
Bilmediler bilemediler
Kızgın bir demirle dağladıklarını
Kimsesiz kalbimi affetmediler
İçlerinden biri acıdı dedi ki

Anlattılar o geceyi göl ve sazlıklar
- Gece ay ışığında yıkandık
Doyasıya ıslandık dediler.
Toprak ta böbürlendi, göz kırptı
-Bastı bağrıma yalınayak diyip te gülümsedi
Ağaçlar da dile geldi içlerinden birisi,

Benden nemalanmak istiyor arı
Ben bahardan geçtim
Güze döndüm
Bülbülse konmak ister dalıma
Dalım mı var benim
Kök salmışım da toprağa

Mehveş/ti dün gece saz aleminde
ses düşürdü denizlere
kimi şarkı dinlemeye gelmişti
umurunda mı alemin de
görkemli şuh kadın gerisi boş

Yıllar yılı sırtında taşıdı dördüncü beşinciyi

severdi taze ekmeği çook
çok sever
fırına gider yarısını yerdi yolda

Bazan birini gördüğü ilk anda
Hızlı hızlı atar ya insanın kalbi
Yerle bir olur o zaman beden
Aşk bütün zamanların galibi
Yok ki sevmekten başka neden
Bir tek ona sorulmaz