Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Kaçmadan kovmaya vakit yok dedi
Sonra anlattı halini,ahvalini

-Yetmezmiş gibi peşimde bir kara kedi
Şimdide ocağıma, baykuş tünedi

Zamanın pimini çektim aniden
kendi ellerimde patladı birden
sonra diler döküp yalvardıysam da
ah onu kendime döndüremedim

bir kibritle yaktım hayallerimi

Sana bu ilk yazışım değil,ucu ucuna eklesem,
En uzun aşkın yolu olur...
Ey sevgili een sevgili...
Aşkım hayatında müebbet,
Aşkına mabet değil.

Birbirimizden uzakta, geçiyor seneler,
Seneler geçiyor...
Çok korkuyorum...
Bir daha göremem diye,
Çok korkuyorum....
Ayrılık yakıcı,

Yağmasa da gürler zeus
o da bizden dil/âra
Elif lâm râ

su bulanmış
piton salmış zehrini

Sergisinin ilk günüydü ressamın
Bir kokteyl partiyle halka açmıştı
Belki de ilk defa son sergisini
Duyduğuma göre egeliymiş
Tanımıyordum ama resim aşkına
Taktım birini koluma gittim

Gecenin oniksinde bir kız daha yirmisinde
Yollara düşmüş derdiekmek parası
Sevgi fukarası
Bulut bulut olmuş gözlerinin karası
Saçları boyalı makyajı ağdalı
Üstünde bindallı

Çok kere ölmeden
Ölmez bu kafa
Çok şeyi çok kere
Kaldırdım rafa

Birgün yolun uğrar ise a/rafa

Kara gözlerin hesap soruyor.
Seni de beni de sevda yoruyor.
Meğer sensizlik çekilmez yükmüş
En pahalı şey,se, özgürlükmüş.
Kara saçlarını kimler tarıyor
Artık dayanamıyorum bu ayrılığa

Yanlız kalbimde değil
göz bebeklerimde de resmin
dilim zikreder ismini

zamanımı mı şaşırdım
mevsimlerim mi değişti