Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Gözden ırağındım
gönlünden de kovuldum
kalaysız bakır bir tas
bir taş idim yosunlu
gümüşlerle ovuldum

Yağmur çiselerken rüzgar hırçın, hırçın eserken,
Sonbahar gelmiş tarumar olmuş her yer...
Güller gücenmiş; alı pembesine karışmış
Dağ gülleri,yaban gülü yarışamaz olmuş aşılılarla
Bahçenin en nadide köşesinde her yıl,
Yedi kez açan o nadide güllerle.

Karanlığı sevmem, ben olsaydım
akşamın bütün ışıklarını yakardım
odaya dışardan bakıyorum, bir kadın
hemen kalkacakmış gibi koltuğun ucunda
yandan eğilmişsin
yüzün yüzüne yakın, elin kadının omuzunda

Başımın üstünde bir taht olsada
Taşısam seni sonsuza kadar
İstersen gir gönlüme orada yaşa...
Saklarım seni ölene kadar
Kederle büzme dudaklarını
Komiklik yaparım sen gülene kadar

Yazdığım güftenin bestesi sensin,
Sen şarkılarımdan en sevilensin...
Ebedi dilimde yaşayacaksın,
Gönlümdesin can, ezelimdesin...

Anlımda iz bırakan sıcak busesin,

Uçuşur eteklerinin tülleri
Yankılanır sesin yıldızlı gecelerde
Zikre başlar akşamın akça gülleri
Susar alemin bütün çileli bülbülleri
Şakıyıp, şakıyıp, ta mest edersin gönülleri
Herşey hazır durur seni bekler mecliste

Ben aşkın her halini bilirim
Sen çıplak görmüşsün besbelli;
Sen soyan ben giydiren,
Soyan dediysem aşkın ruhunu soyup ta çalıyorsun.
Bedenini değil.
Her sabah deri değiştirir ehlinin elinde,

Haydi kırlara koşalım çocuklar; tabii ki ayağımızın önündeki taşı görerek koşalım ki, yüz üstü kapaklanmayalım...
Merve sen bu elimi tut! sen de öteki elimi Suat, hadi hani öğretmeniniz pikniğe götürür gibi. Hadi okulculuk oynayalım...En büyüğünüz en dikkatliniz, sınıf başkanı olsun. Sıla bu oyunu arkadaşlarına da anlat! anlat ki, doğanın, bu güzelim memleketimizin sağlığımızın, tatillerin özgürlüğümüzün kıymetini bilelim...Ah ne güzel doğa; kırlarda koşmak, evet özgür olmak ne güzel anlat ki herkes bilsin elindekilerinin kıymetini bilsin...
Çocuklar dikkat edin çiçeklere basmayın...Şöyle dediğini duyar gibiyim Arif- ama nereden yürüyelim öğretmenim her taraf çiçek?
Arif ah Arif uuttun mu ben öğretmeniniz değilim. Düşünün kü evdesiniz bir kış gecesi hepiniz aynı odada ailece toplanmışsınız...Kardeşiniz ertesi günkü ödevini yorgun olduğu için yere uzanmış bir vaziyetteyken yapıyor; anneniz keza öyle yere oturmuş elişi yapıyor... Senin de mutfaktan babana bir bardak su getirmen gerekiyorsa, annenin babanın kardeşinin çok sevdiğin kedinin üzerine basa basa geçermisin? Tabii ki değil. Çocuklar anladınız değil mi hadi hep bir ağızdan sağlıklı gür bir sesle anladık diyin bakalım, yoksa fikrimi sözlerimi tasvip etmiyor, teyit etmiyor, önem vermiyorsunuz diye anlarım...Sessizliğinizden bunu anlar üzülürüm...Bizler eğitimi kimlerden nasıl bir çevreden alıyoruz hiç düşündünüz mü? Öncelikle annelerimizden babamızdan yakın aile bireylerinden büyük anne büyük baba hala teyze enişte yakın çevremizde kim varsa kimler bizimle ilgileniyorsa ve kimleri kendimize örnek alıyorsak, eğitimimizi ilk önce bu şekilde alırız daha sonra çevre fakat baz alacağımız en çok önem verceğimiz eğitim okuldan alnır...Ve hiçbir zaman hayat boyu öğretmenlerimizi ilk öğretimimizi unutamayız....
Şuraya bakın şu gelincik tarlasına papatyalara bakın ne kadar canlılar ne güzeller...Bakın! bu da çoban çantası yeşil bir bitki tanıyormusunuz bu bitkileri? Kim koymuş acaba bu güzel isimleri Ahmet arkada durma çocuğum hadi katıl bize ve gülümse gülmek çocuklara çok yakışıyor...
Bakın ne güzel ne cömert bir doğa...Sen büyüyünce zıraatçı olacağım diyordun ya Yakup, bence şimdiden bitki ve ağaç isimlerini öğrenmeli bize de öğretmelisin. Yaz tatilinde sadece gezip eğlenmek seyahat etmek olmamalı gayemiz...Bazen de kitap okumalı bilmediklerimizi büyüklerimizden ya da bigisayardan öğrenmeye heveslenmeliyiz...Bilgisayar sadece eğlenmek oyunlar oynamak için kurgulanmamıştır....Biz yetişkinler de faydalı bilgiler öğrenmek için kullanıyoruz bilgisayarı ve teknolojinin nimetlerini...Bakın bunlar da peygamber çiçekleri, ne güzel mavi mavi çiçekleri var değil mi?

Kayboldum okyanusta fukara oldum aşkta
seni diledim iyi bir hayatı,şefkati,
Sevgiyi diledim.Attım gururumu arkama
Kendimi yendim yüzdüm okyanus gözlerinde
Aşk dolu gözlerinin en derininde
Kendimi gördüm.Fırtına çıkmadan önceydi

Bu senin yüzün şiirlerle çizdiğim
Bu senin mizacın resmettiğim
Belki renk körüyüm ama
Sende adını bilmediğim
Renkleri buldum desem
Aşkın hasat zamanı ya