Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Yıldızları indiremem gök yüzünden
Boğuşamam dalgalarla, da
Nasıl tutarım yakamozları?
Yeter mi gülen yüzümle günaydın demem?
Sabahları.
Sana ne şarkı yazabilirim.

Asalet vermiş kimine, ruh asaleti yani,
Kimine kurnazlık; hiç tevessül etme,
Bu sözüm kime, yine kendime.

Ben yapmam ben etmem derdim de,
Hep ben; ben ben, hep bana, bana bana.

Sana bu ilk yazışım değil,ucu ucuna eklesem,
En uzun aşkın yolu olur...
Ey sevgili een sevgili...
Aşkım hayatında müebbet,
Aşkına mabet değil.

Birbirimizden uzakta, geçiyor seneler,
Seneler geçiyor...
Çok korkuyorum...
Bir daha göremem diye,
Çok korkuyorum....
Ayrılık yakıcı,

Kara gözlerin hesap soruyor.
Seni de beni de sevda yoruyor.
Meğer sensizlik çekilmez yükmüş
En pahalı şey,se, özgürlükmüş.
Kara saçlarını kimler tarıyor
Artık dayanamıyorum bu ayrılığa

Çok kere ölmeden
Ölmez bu kafa
Çok şeyi çok kere
Kaldırdım rafa

Birgün yolun uğrar ise a/rafa

Gecenin oniksinde bir kız daha yirmisinde
Yollara düşmüş derdiekmek parası
Sevgi fukarası
Bulut bulut olmuş gözlerinin karası
Saçları boyalı makyajı ağdalı
Üstünde bindallı

Arıyormusun sen de eski günleri
bakıyormusun resimlere

eski dediğime bakma
onlar bugünkü gibi yeni
yeniden yaşıyorum hatırladıkca

Bu elbise dar bana sığmam içine
Havasız, susuz kalabilirim de sensiz,
Yalan inanmayın boşuna...
Ah,aşk ah, aşk ne işler açarsın başına.

Seni kara saplı bir bıçak gibi saplamışlar ya

Bir yanımda Orhan Veli'sin
bir yanımda Ümit Yaşar
şair dediğin durduk yerde
bir bakarsın coşar taşar
sığmaz olur kabına