Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Güller ağlıyor bülbüller suskun
İçimde matemlerin kara perdesi.
Ayinlerde kesilmiş,ilahilerin sesi
Gözler hasrete durmuş, yürekse yorgun.

Laleler bükmüş boynunu menekşe dargın

Şimdi sizinle bir, dizi film çevireceğiz
Alinin hakkını aliye, velinin hakkını veliye vereceğiz;
Senaryosu her hafta yeniden yazılacak...

İlk sahne,küçücük bir kız, ayaklarında,
Babasının çamurlu botları..

Yüceldim yücelendim
gündüzdüm gecelendim niceydim
nicelendim
Leylâââ

açık duran hak kapısından girdim içeri

Bitmedi henüz çilemiz ayırmaka istiyorlar bizi
Birleşmişken ellerimiz
Biz çok yandık bu dünyada
Ahrette cennetir yerimiz
Sabret Leylam sabret boz bulanık sulardan
Kabuslu uykulardan başı karlı dağlardan

Sen Leyla olmalısın ben senin Mecnununsam
Ayla Süheyla mısın yoksa kör etti aşkın gözlerimi

Eğer ki Ayla isen aşkı Leyladan sormalısın
Sen Rana olmalısın Rana mı Canan mısın

Gözlerin safi hile
cömertçe sunarken aşk'ını bile
bakışın tuzak
değişmem seni Leyla'm hiç bir çiçeğe
değişmen Nergise hem Karanfile

Herkes çekmiş gitmiş tatile
Ortalarda görünmüyor kedim bile
Adaletsiz dünya hala
Öküzün boynunda mı dönüyorsun
Dön dön dön-dün- ya
Beyoğlunda yangın varmış Irakta savaş

Saat onda Kızılayda
Üzerimde sarı maksi elbisemle
Sen yabancı ben yalancı
Atılıp ta üzerime endişeyle
Kurtarmıştın bir sarhoştan
Sen aşıktın; ben de öyle

Ne yazıkki bir hakkım var
bir can taşır faniliğim
yanmakta etim kemiğim
bir gölge şimdi kimliğim
sömürdüler bende beni
tanımaz oldum ben de beni

Yine uzaklara daldı gözlerim
Boynu bükük yar yolunu gözlerim
O yar dediğim ne aşk ne sevgili
Bir ana bir dost bir kardeşmiş gibi

Bir gün çıkıp gelirler güler yüzüm