Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Ne kaldı senden eser ne bıraktın ardında
kırık dökük anılar çokça da dargınlıklar
geriye dönsen bile ne kalmış yaşanacak
sana açsam da kucak olmaz eskisi gibi

gül kokusu bülbül sesiyle dolaşırken

Güz Destanı (Mesarif Destanı)


Mevsimi geldi efendi git pelit al, dal da al
Çam, kavak, sorhun, tezek, saçma dahi herhalde al

Birkaç gün görünmesem gözüne
Unutur mu beni gün
Dün unuttu zaten
Birkaç gün uyumasam
Arar bulur mu beni uyku
Birkaç gün sormasam hatırını

Neydi o şey zaman zaman,
Ömrümüzden gelip geçen.
Bazı duraklarda rasladığımız
Peşinden koşarken yakalayamadığımız
O tanıdık yüz, o tanımadık yüzler
Biz hep yerinde duran bir istasyon,

Gönlüme misafir ol
ebediyen orda kal
heran gidecekmişsin gibi
titresin yüreğim

sonra beni benden al

Hayalimde süzülen bir kayık
durgun sularda
yarım kalan bir şarkı
halen dudaklarımda
yarım kalan bir aşkın
çok hazin hikayesi

Ormanda çok ağaç var biri uzun selvi gibi
biri kısa

kanun diyorlar adına
orman kanunu
bir adı da yasa

Ben kumdan bir heykelim
Saçlarım yok ki birazcık kelim
Bir rüzgar çıkar, ne kolum kalır
Ne, de elim
Yalnız oldukça tembelim
Bu sahilerden pek seyrek,

Geceden patlamaya hazır olur;
Sabahları açar şiir çiçekleri.
Pır,pır uçuşur yürekte
Kanatları yaldızlı kelebekleri...

Taşların arasından da çıkarlar filiz verir gibi.

Çıplak ve kuruydu ağaçların dalları

Bir nefeslik canı kalmış
Şu benim yılkı atımın
Son bir kez yemle de gitsin