Yücelsin İnsan Şiiri - Kasım Kobakçı

Dört temel üstündedir, kâinatın yapısı,
Her zerreye işlemiştir, varlığın tapısı.
Mevsimler dörde ayrılır, farklıdır tatları,
Bu ilahi denklemin, budur sağlam kapısı.
*
Dört büyük rehber ile, bu esaslar anıldı,
İnsanlık âlemine, dört meşale yakıldı.
Dört ana yöne doğru, bu öğreti yayıldı,
Gönüller bu sayede, huzur ile yıkandı.
*
İlki Bilgi pınarı, zihinleri yücelten,
İkincisi Erdem’dir, kötü huyu çürüten,
Dört ulu kapının da, anahtarı bunlardır,
Üçüncüsü İrfan’dır, benlikleri eriten.
*
Dördüncü paye Vicdan der, ulu bilge atam,
Bu dördü birleşince, insan olur tastamam.
Hakikat, merhamet, sabır ve de adaletle,
Bütünleşir ruhlar, kalmaz geriye natamam.
*
Bahar, yenileniştir, umut ve diriliştir,
Yaz, berekettir, coşkudur, kemale eriştir.
Güz, hüzündür, tefekkür, bir olgunluk anıdır,
Kış ise sabır ile, sükûnete varıştır.
*
Hayat denen yolda, fikirlerimiz hep parlak,
Çelikten irademiz, karanlığı yaracak,
Gök kubbe devrilmeden, yer yarılıp çökmeden,
Doğruluk tek silah, böyle diyor ulular bak.
*
Akıl devre dışıysa, cihan sana dar olur,
Nefsinin esaretinde, yanan bir kor olur.
Vicdanın sesi dindiyse, her yer karanlıktır,
Ey gafil, son durağın, dipsiz bir mezar olur.
*
İnsanlık Sarayı, neslime hep yurt olacak,
Her köşede, sevgi tomurcukları açacak,
Yükselsin o bilgelik, çınlasın arif sözler,
Dört sütunun ahengi, ışığını saçacak.
*
Elmas kadar keskindir, zihindeki ilimler,
Temiz yüreklerdeki, o aydınlık devrimler.
Ruhlar sonsuza aksın, dönülmez bu çizgiden,
Doğudan batıya dek, aydınlansın evrenler.
*
Bu dört temel ülküsü, hedefine varacak,
Cehalet uğruna, çok engeller yarılacak.
Fırtınalar kopsa da, kasırgalar esse de,
İnsanlık bu esasla, düzenini kuracak.
*
İnsanlığın soyuna, gelmeyecektir halel,
Yer yüzünde adalet, göklerde ise emel.
İhtiyaç duyduğum güç, içimdeki imandır,
Yücelsin insan, son bulsun bu keder ve celal.