YORGUNLUĞUN ADI
Biz bir ülkenin yorgun insanlarıyız,
Omzumuzda yılların sessiz yükü,
Gözlerimizde yarım kalmış sabahlar,
İçimizde dinmeyen bir sızı, bir dünkü.
Biz bir ülkenin yorgun insanlarıyız,
Sevinci bile temkinle yaşayan,
Gülüşü yarım, sözü eksik,
Kendi iç sesine bile yabancı kalan.
Biz bir ülkenin yorgun insanlarıyız,
Her gün biraz daha eksilen umutla,
Ayakta kalmayı öğrenmişiz
Kırık düşlerin omzunda.
Biz bir ülkenin yorgun insanlarıyız,
Susarak anlatan, susarak büyüyen,
Bir bakışta bin cümle saklayan,
Ama duyulmadan tükenen.
Ve biz…
Yine de bir kıvılcım ararız karanlıkta,
Belki bir gün,
Yorgunluğumuzdan doğar yeniden umutla.
Yücel ÖZKÜ
17 Nisan 2026/08:54
Kayıt Tarihi : 17.04.2026 18:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!