Yolun İçinde İnsan Şiiri - Yücel Özkü

YOLUN İÇİNDE İNSAN
Düşünce yorulur nice fikirde,
Göz yorulur, gönül savrulur,
Söz bazen yolunu kaybeder,
Yine de yürekle yol alınır dostum.

Umut ince bir sızı gibi büyür,
Karanlıkta bile ışığa değerek,
Zaman eğilir, yol uzar, susar,
Sen yürüdükçe anlam bulur her şey.

Sevgi denilen derin bir çağdır,
Ne başı belli ne sonu görünür,
Bir bakışla asırları aşar,
Ve insanı insana bağlar, durur.

YÜCEL ÖZKÜ
23 Haziran 2026/22:51