İnsan,
başına gelenle değil,
başına gelen karşısında
kim olduğuyla sınanır.
Kimi yükler
omuzları çökertmez;
yalnızca
kalbin taşıdığı hakikati
ortaya çıkarır.
Zaman,
hiçbir yarayı aceleyle sarmaz.
Önce bekletir,
sonra öğretir;
ardından sessizce değiştirir insanı.
Her "niçin"
bir kapının eşiğidir.
O kapıyı öfke kapatır,
tefekkür açar.
Kader,
insana sadece yol vermez;
aynı zamanda
yolda nasıl yürüyeceğini de
fısıldar.
Kaybettiğini sandığın şey,
belki de
sana ait olmayanın
senden ayrılışıdır.
İnsan,
dünyayı değiştirmeden önce
kendi kalbindeki
gürültüyü susturmalıdır.
Çünkü en büyük savaşlar
içeride verilir.
Ve anlarsın ki;
imtihan,
yalnızca acıya dayanmak değildir.
Nimetin içinde
şükrü unutmamak da
başlı başına bir imtihandır.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 1.07.2026 21:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!