Yokuşların Sonu Şiiri - Yücel Özkü

YOKUŞLARIN SONU
Tırmandığım her yolun ucunda
Sessiz bir eksiliş saklıymış,
Bilseydim bu kadar kendimden geçmezdim,
Her adımı bu kadar içime basmazdım.

Koştukça çoğaldı sandığım yollar
Meğer beni benden eksiltiyormuş,
Varmak dediğim her yerde
Bir parçam geride kalıyormuş.

Bir ses vardı içimde “devam et” diyen,
Bir ses de susar gibi “dur” diyordu,
Ben hangisine inandım bilmiyorum
Ama her ikisi de beni yoruyordu.

Şimdi dönüp baktığım o yokuşlara
Nefesim değil, kalbim tükenmiş,
Bir varış sandığım o sonlarda
Aslında ben çoktan bitmişim.

Ve anladım…
Bazı yollar yürünmek için değilmiş,
Bazı yokuşlar sadece öğretirmiş
İnsana nereye koşmaması gerektiğini.

Yücel ÖZKÜ
19 Nisan 2026/05:53