Yoksul Telaşı Şiiri - Kasım Kobakçı

Koyu kaban örtmez bu yoksul telaşı,
Dağılmış ruhunda tüter toprak aşı,
Sivas yöresinden akar gözün yaşı,
Kuru fasulyedir yaraları saran,
Tüm gizemleri de heyecanla soran,
Çoğaltıp sözleri zihnimizi yoran,
Lakin benim dahi talebim bulunur.
*
Geniş yeleklerin saklamaz izini,
Bölünmüş sofralar ağlatır dizini,
Kemal ustam çözer Mersin'in gizini,
Sıcak lezzetlerdir kalbini kuşatan,
Kalan hisleri bol kasede yaşatan,
Sürekli büyütüp neşeyi taşıtan,
Fakat garip midem yemeğe aç kalır.