YOKLUK BELASI
Amansız bir yaradır yoksulluk belası,
Kabuk tutmaz,
Ne zaman dokunsan kanar gizlice.
Gece çökünce odanın soğuk
duvarlarına,
Ekmek kokusundan önce düşer kaygı,
Masadaki yarım kalmış çayın yanına.
Gözlerde birikmiş yılların yorgunluğu vardır,
Eller ki,
Nasırlardan örülmüş birer sabır haritası...
Her dize bir ah çeker geride kalan günden,
Her adımda biraz daha ağırlaşır,
insan.
Kayıt Tarihi : 23.07.2026 01:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!