Yokluğuna Yetmedim Şiiri - Yücel Özkü

YOKLUĞUNA YETMEDİM
Vedasına alıştım belki,
Gidişini susturdum içimde.
Ama yokluğun öyle derin kaldı ki,
Her gün yeniden büyüdü benimle.

Bir kapının kapanışına benzerdi ayrılık,
Zamanla sesi uzaklaştı kulaklarımdan.
Fakat sensiz geçen her akşam,
Bir eksikliği bıraktı duvarlarıma.

Ne kadar "geçti" desem de aradan,
Bir yanım hâlâ sende kaldı.
Vedasına alıştım belki ama,
Yokluğuna gücüm yetmedi.

Şimdi geceler daha sessiz,
Yıldızlar bile eski yerinde değil.
Çünkü insan bir gidişi unutur da,
Bir yokluğu ömür boyu silemez değil.

YÜCEL ÖZKÜ
24 Haziran 2026/18:45