Yoğun Bakımda Bir Anne Şiiri - Veli Alpt ...

On yıl yoğun bakımda ölüm dağıttım,
Sordular bana: "En ağırı hangisiydi?" diye
Cevap kapının önündeydi.
Zihinsel engelli bir oğul, annesini bekliyordu.

Eğildim yanına, sesim duvara çarptı:
"Annen yoğun bakımda kaldı. Artık yok." dedim
Önce anlamadı. Gözleri koridorda kaldı.
"Annem şimdi eve gelmeyecek mi?" dedi.

Titreyen elleriyle cebinden bir kâğıt çıkardı.
Annesinin yazısıydı: "İlaçlarını almayı unutma."
Kâğıda baktı, sonra bana baktı.
"Annem beni göremezse korkar." dedi

İşte o an anladım ki
Bazı ölümler sadece birini götürmez.
Yoğun bakımda sönen bir anneyle,
Bakıma muhtaç kalan bir hayatı da götürür.