sevgilim
olacak şey değil ya
pek de zahid değilim
sen bir ensar kadar dindarsın oysa
sevgilim
bigünah kuzuyu bile sevemezsin bazen
bahar mahar romantizmi, fasafiso
insan öyle bir noktaya gelir ki
inanmaz soluyan hiç bir şeye
mesela çiçeğin biri
çeksin kınından hançerini
pıtlayan bir musluk sesi
içimin koridorlarında
düştüm peşine sesin
bu ses hangi odada?
dolaştım odaları bir bir
öyle büyülüdürki o
asla ve kat'a bıkmam dediğin
bundan ötürü tüm
ömrün boyunca
usanmayacağını düşündüğün
bir döneme ait
harca cebindeki iki lirayı
tek kuruşun dahi kalmamalı…
duyarsan midenin gurultusunu
sat birini potinlerinin.
valizsiz dolaş gideceğin kentleri,
bıyıkların yalnızca yük olsun sana…
önünden otobüsler geçtikçe
nereye gittiklerini soruyor
o, şehirleri bilmiyor.
tam otuz sekiz yıldır baktığı dağ
karşısında durmasa
denizi görecek
ıslığı dudağında takılı
bir serseri gibi yürüyordum
kimsecikler yoktu, tanrı bile
elinde asası, sırdında azığı, yürüyordum
bir tek tanrı bile yoktu
kimse tanrılardan söz etmiyordu
sakız çiğnemezdi ya
hade desek, başka patlatırdı
en çok bıyıkları düşündürürdü beni
tütün olsam, öyle bıyık isterdim dumanıma
az daha yaşasa daha güzel olacaktı bakışları
güzel gülerdi, ama güzel bakmak zamanla
yaradılmışların en üstünüydü oysa
kara memeleriyle emzirmişti anası onu
siyah o kadar güzel bir renkti ki
diğer renklerle eşit olamıyordu
ondan gecenin lacivertini çok sevmemiz
bügün bir kadına güzelliğini söyleyemedim
bir kadının güzelliği sırtından başlardı
tramvaydaydık, bunu ona diyemedim
omzuna bir toz tanesi konsa belli olacaktı
gizlediği ağzı açık küçük kivisiyle ilgilendik oysa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!