Yılların Susturduğu Gece Şiiri - Can Elıf

Meyhane sakindi.
Dışarıda yağmur ince ince yağıyor, içeride eski bir şarkı çalıyordu.

Masada iki kadeh vardı.
Biri bekleyişin, biri özlemin...

Yıllar sonra ilk kez karşı karşıyaydılar.

Kadın uzun süre sustu.
Sanki söyleyeceği her kelime, yıllardır kalbinde sakladığı bir yaraya dokunacaktı.

Kadın:
— Biliyor musun...
Seni unuttum sandığım geceler oldu.
Ama sonra bir şarkı çaldı, bir koku geçti yanımdan, bir sokakta yürüdüm...
Yine seni buldum.

Adam gözlerini kadından kaçırmadı.

Adam:
— Ben de seni unutmaya çalışmadım.
Çünkü bazı insanlar unutulmaz.
Sadece yokluğuna alışmaya çalışırsın.

Kadının gözleri doldu.

Kadın:
— Çok kırıldım sana.
Öyle bir gittin ki...
Sanki benim sevgim hiç yaşanmamış gibi.

Adam kadehini masaya bıraktı.

Adam:
— Öyle sanmanı istemedim.
Ama bil ki...
Senden uzak kaldığım her gün, kendimden de uzak kaldım.

Kadın acı bir gülümsemeyle baktı.

Kadın:
— Peki neden dönmedin?
Bunca yıl kalbin hiç mi çağırmadı beni?

Adam derin bir nefes aldı.

Adam:
— Her gece çağırdı.
Ama bazen insan sevdiğine dönmeye değil, önce kendi yaralarını iyileştirmeye çalışıyor.
Yine de şunu hiç unutmadım...
Benim en huzurlu yerim hep senin yanındı.

Kadın başını eğdi.

Kadın:
— Seni özlemek çok ağırdı.
Herkese "iyiyim" dedim.
Ama geceleri içimde bir kapı vardı, hep sana açılan...

Adamın sesi titredi.

Adam:
— Ben de seni özledim.
Öyle sıradan değil...
Bir şehrin yağmuru beklemesi gibi,
bir denizin kıyısını araması gibi özledim.

Kadın fısıldadı:

Kadın:
— Ya yine yaralarsan beni?

Adam biraz yaklaştı.

Adam:
— Bu kez sana söz vermeye değil, sana emek vermeye geldim.
Çünkü seni kaybettiğimde anladım...
Bazı kayıplar insanın içinden yıllarca geçmez.

Kadın gözlerindeki yaşları sildi.

Kadın:
— Ben senden hiç vazgeçmedim.
Sadece kendimi korumaya çalıştım.

Adam gülümsedi.

Adam:
— Ben de seni sevmekten hiç vazgeçmedim.
Sadece sana ulaşamamanın sessizliğinde yaşadım.

Müzik değişti.
Gece biraz daha derinleşti.

Kadın elini kadehine uzattı.

Kadın:
— Bu kadeh neye kalkıyor şimdi?

Adam gözlerinin içine baktı.

Adam:
— Kaybettiğimiz yıllara değil...
Bizi hâlâ birbirimize getiren o sevgiye.

Kadın başını salladı.

Kadın:
— O zaman bir daha gitme.

Adam sessizce cevap verdi:

Adam:
— Bu kez gitmek için değil...
Kalmak için geldim.

Ve o gece, yıllardır susan iki kalp...

Birbirini yeniden duydu.