Alışamıyorum Adamım Şiiri - Can Elıf

Özür dilerim..
Alışamıyorum be adamım ..

Yapamıyorum, anla...
Dayanamıyorum, ne olur anla.
Bir kez olsun sesimi duy da
gel yanıma.

Çok yoruldum.
Herkese güçlü görünmekten,
içimde kopan fırtınaları tek başıma dindirmeye çalışmaktan yoruldum.

Nefes alamıyorum bazen.
Kötülüklerin arasında doğru kalmaya çalıştıkça
biraz daha eksiliyorum içimden.

Sana ulaşan dualarım var benim.
Gecenin en sessiz yerinde,
avuç içlerime düşen gözyaşlarıyla ettiğim dualar...

Doldum artık.
Taşıyorum içimdeki yükü
kabına sığmayan denizler gibi.

Ne olur anla, adamım...
Bir şey söylemek zorunda değilsin.

Yanımda ol yeter.

Bir kez "buradayım" de,
başımı omzuna koyayım.
Bir kez sırtımı sıvazla da
dünya biraz olsun susup uzaklaşsın.

Sana sarılmak istiyorum.
Çünkü bazen insanın ihtiyacı olan şey
çözüm değil,
sığınacak bir yürektir.

Sen dostumsun.
Sen yoldaşımsın.
Sen, en sessiz hâlimi bile anlayansın.

Bu yüzden yokluğun ağır geliyor bana.

Çünkü ben seni sadece özlemiyorum;
sana sığınıyorum.

Kalabalıkların içinde kaybolduğumda,
yorulduğumda,
kırıldığımda,
içimde hâlâ eve dönüş hissi bırakan sensin.

Olmuyor sensiz be...

Bir liman eksik kalıyor içimde.
Bir güven duygusu,
bir omuz,
bir "geçecek" sesi...

Olmuyor.

Çünkü bazı insanlar sevilmekten öte,
insanın sığındığı yer olur.

Sen de benim öyle yerimsin.