Yıldızların Şakası Şiiri - Kasım Kobakçı

Yıldızların şakasıyla, uyandım bu sabah erken,
Gülümsedim gökyüzüne, her bir derdi unuturken.
Rüzgar bile deli dolu, neşesiyle esir eder,
Gelecekse gelsin ölüm, can bedenden uçup gider.
*
Boş umutlar peşi sıra, koşup durmak neye yarar,
Gözyaşıyla yıkanmış kalp, hangi derin derdi sarar.
İnsan denen şu varlığın, kof hedefi zaten yalan,
Gelecekse gelsin ölüm, var mı burda baki kalan.
*
Güneş elbet batacaktır, pırıl pırıl denizlere,
Altın sarı hatıralar, gömülecek hep izlere.
Mutluluklar kısa sürer, hüznü bize dokuyarak,
Gelecekse gelsin ölüm, tek bir şiir okuyarak.
*
Aklın yolu bilim derler, kitaplarda gerçek yazar,
Kardeşliğe ihanetle, insan kendi kabrin kazar.
Cefa çeken şu ruhların, dertlerine kimler kızar,
Gelecekse gelsin ölüm, nasıl olsa oyun bozar.
*
Mazlumlara gülmek midir, adaletin o yücesi,
Hak yiyerek sefa sürmek, bu devranın bilmecesi.
Gülümserim ecel gelse, yüzümü görünce şaşsın,
Gelecekse gelsin ölüm, ruh bedenden uçup aşsın.