Yeter ki gitme kadın

Ben seni gölge gibi severim.
Kimse görmese de olur, kimse bilmezse de…
Yeter ki sen bil,
ben seni kalbimin en sessiz yerinde sevdim.

Yeter ki gitme kadın…
Ben senden büyük sözler istemem.
Bir ömür yanımda kal demem belki,
ama bugün gitme,
bu gece gitme,
yarın da biraz daha kal…

Çünkü ben senin yokluğuna alışabilecek biri değilim.
Sen gidince evin duvarları bile susuyor,
geceler uzuyor,
saatler geçmek bilmiyor.
Bir insanın yokluğu bu kadar mı ağır olur diye
her gece yeniden öğreniyorum.

Ben seni öyle herkes gibi sevmedim.
Sesini duyduğumda içim huzur buldu,
gülüşünde kendime bir yuva buldum.
Bazen tek bir kelimen yetti
bütün kırgınlıklarımı susturmaya.
Bazen sadece adını görmek bile
kalbime yeniden umut verdi.

Yeter ki gitme kadın…
Ben senin gölgende bile yaşamaya razıyım.
Sen güneş ol, ben gölgen olayım.
Sen yorul, ben sessizce yanında durayım.
Sen ağla, ben gözyaşlarını silemesem bile
başını yaslayacağın bir omuz olayım.

Senden kusursuz olmanı istemiyorum.
Kırılabilirsin, susabilirsin,
bazen benden uzaklaşmak isteyebilirsin.
Ben yine de seni anlamaya çalışırım.
Çünkü sevmenin biraz da
karşındaki insanın yaralarını sevmek olduğunu öğrendim.

Yeter ki gitme kadın…
Ben seninle kavga etmeye değil,
seninle bir ömür barışmaya geldim.
Bir gün herkes senden vazgeçse bile
ben kapının önünde bekleyen adam olurum.
Çünkü benim sevgim,
sen güzelken yanında olmak değil;
sen dağıldığında seni toplamaya çalışmaktır.

Ben seni bir heves gibi sevmedim.
Bugün var, yarın yok olsun diye değil…
Kalbimin bir köşesine adını kazıdım.
Silmek kolay değil artık.
Çünkü sen sadece sevdiğim kadın olmadın,
sen benim içimde büyüttüğüm
en güzel ihtimal oldun.

Yeter ki gitme…
Ben bazen susarım,
bazen derdimi anlatamam,
bazen yanlış kelimeler seçerim.
Ama bil ki sustuğum yerde bile
seni seviyorumdur.

Bir gün bana
“Beni neden bu kadar seviyorsun?” diye sorarsan,
cevabını uzun uzun anlatamam belki.
Çünkü bazı sevgilerin nedeni olmaz.
İnsan neden nefes aldığını açıklayamaz ya,
benim seni sevmem de öyle…

Sen benim alışkanlığım değilsin kadın,
sen benim vazgeçemediğim yanım oldun.

O yüzden ne olur,
bir gün yorulursan bana söyle…
Bir gün kırılırsan bana söyle…
Bir gün içinden gitmek gelirse bile
gitmeden önce gözlerimin içine bak.

Belki seni durduracak bir cümlem olmaz,
ama sana şunu söyleyebilirim:

Ben seni hâlâ seviyorum.
Hem de ilk günkü gibi değil…
İlk günden daha fazla.

Yeter ki gitme kadın…
Ben seni gölge gibi severim.
Güneşin doğduğunda yanında,
gece çöktüğünde yine yanında olurum.

Kimse bilmesin sevgimi,
kimse anlamasın beni…
Varsın bütün dünya başka şeyler söylesin.
Ben senin kalbinde bir yerim olduğunu bildiğim sürece
bana bütün yollar açık.

Çünkü ben senden bir masal istemiyorum.
Mükemmel bir hayat da istemiyorum.
Sadece yanımda kalmanı,
zor günlerde elimi bırakmamanı,
güzel günlerde de gözlerimin içine bakıp
“İyi ki varsın” demeni istiyorum.

Ve eğer bir gün herkes gider de
sen yalnız kalırsan,
dönüp arkana baktığında
beni orada bul.

Çünkü ben seni sevmekten yorulmam.
Seni beklemekten yorulsam bile
senden vazgeçmekten yorulmam.

Yeter ki gitme kadın…
Ben seni gölge gibi değil,
ömrüm yettiğince
kalbimin son atışı gibi severim.