Yastayım Şiiri - Kasım Kobakçı

Türküler çığırıp yürüdüm gündüz,
Yolumu kaybettim, tarlalar dümdüz.
Görenler düşünür asilim, gürbüz;
Mızrabın tellere vurup ağlarım.
*
Ozanın kopuzu eritiyor taş,
Gözümden dökülen oluk oluk yaş.
Erzurum şehrinde kalmadı sırdaş,
Irmaklar misali coşup çağlarım.
*
Şehirin yolunda bitmedi savaş,
Ruhuma bulunmaz dünyada yoldaş.
Yüreğim yoruldu, adımlar yavaş;
Yastayım durmadan kara bağlarım.