Yahya Hikmet Şiirleri - Şair Yahya Hikmet

0

TAKİPÇİ

İzmir'de doğdu. Normal bir öğrenim hayatı sonrası hukuk bölümünden mezun oldu. Kendi boş vakitlerinde şiir yazmayı seviyor.

Yahya Hikmet

Ne aynalar gördüm
Çehresini başkasından alan
Kendim yansımam olmuş
Babamın öldüğü yaştayım

Durmayan zamanın mahkumu

Devamını Oku
Yahya Hikmet

Bal gibi
Sonsuzluğa uzanan yolun çizgisiydi
Çürük elma çekirdeğinin
Yeşil ağaçlarla dolu resmiydi

Kırsal gibi

Devamını Oku
Yahya Hikmet

Senin bana bıraktığın hatıralar,
Ve içimde kalmış tüm yaşantılar,
Beynimin içinde yankılanan seslerin,
Birden çıktı yuvasından yeni doğmuş bir bebek gibi.

Bilmiyorum kendimi ne dediğimi,

Devamını Oku
Yahya Hikmet

Issız bir yolda giderken
Düşen bir çiy tanesiydin sen
Kırılgan, ufak ancak bir o kadar da değerli
Ve bir o kadar da güzel ki
Kaybedecek kadar kendimi içinde
Her gün görmek isteyeceğim kadar narin

Devamını Oku
Yahya Hikmet

Acıyor
Yürüdüğüm yoldaki dikenler
Tüm bilincime batıyor

Gidemiyor
Her attığım adım ile

Devamını Oku
Yahya Hikmet

Sattı dünyayı kendince
Yürürmüş kendi yolunda beyefendi
Takılıp tökezler miymiş?
Bilmem, ilgilendirmezmiş onu.

Sanki öncekiler kaldı yani

Devamını Oku
Yahya Hikmet

İnsan saçmadır
bir yaz sabahı şemsiyeyle dolaşmak kadar
saçma ve absürt
anlamsız ve aptal
İnsan saçmadır
kendini bilmez bir varlıktan

Devamını Oku
Yahya Hikmet

Canım kardeşim
Koy elini göğsünün soluna
Bak bakalım atıyor mu bir şey
Tik... tak... tik... tak...
Atan şeyin kalp olması senin kalbin olduğunu gösterir mi?
Sen susarken... sen gülerken...

Devamını Oku
Yahya Hikmet

Son bir şelalenin özünde
Akan saçları boğdum
Islak ruhların tapınağında
Kayığın küreğiyle boğuştum

Her birinin gözyaşını

Devamını Oku
Yahya Hikmet

Küçük, kırılgan bir kırlangıç
Uçarmışcasına gezer yer üstünde
Gökyüzünün yegane ışığının altında
Tek bir nefes hissetmek için bedeninde

Sanar kendini gökyüzünün tepesinde

Devamını Oku