Ağırlaşmış toprak ayağımın altında
Yürüyemiyorum artık bir adım daha
Geçtiğim her adımdan sonra baktığımda ardıma
Gördüğüm tek şey solup yitmiş canlar
Nefes alamadan, mutlu olamadan karışmamışlar toprağa
Ve geldi bir örümcek
Saldı zehrini kökleriyle
Tüm benliğimin içine
Bacaklarıyla rahatsız etti beni
Ördüğü ağlar ile bağladı kendine
ben de seninle bakışmak, gözlerinin derinlerindeki okyanusun soğuk sularında yüzmek istiyorum
ancak bilmiyorum ki yüzmeyi, erişemiyorum okyanusa
hayat geçiyor bomboş, ve ben oturuyorum, gözlerimde bir yaşla
sen ise benden uzaklarda, bir dağın yamacında
ve ben bekliyorum bekliyorum bekliyorum...
Zaman her şeyin zehridir aslında
İnsanı çevreleyip yok eder tüm oluşuyla
Anlarsın bir süre sonra
Bitip bitmeyeceği belli olmayan günlerin
Koynuna seni tekrar bıraktığı anda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!