Bakma gözlere düğümlenir dillerin
Alev gibi gözleri büyüler seni
Yanma gözlere kalır bir tek küllerin
Dipsiz kuyu gözleri dibe vurur seni
Korkmalısın kaçmalısın
Ayrılık yendi bizi
Dağıldık bizden sonra
Geçmiyor kalpte izi
Azaldık aşktan sonra
Yanardık volkan gibi
Gel güzelim gel güneş tenimi
Sen içimi yakma gel
Gece örülünce günümü
Sen gönlümü karartma gel
Sevdim diye nedir bu halin
Yalnızlar yaralarla konuşur
Dertleri dostlarıdır
Alışırlar acının tadına
Kalpleri yoldaşlarıdır
Beklemedin mi dedin
Senin yerine sevdim kendimi
Giremedim yerine
Havalar üşüyor üşütüyor
Sarıldım kendi kendime
Isıtamadım ben beni
Üstümde ben
Başkasına dokunma kırılır elin
Sevdiğini söyleme tutulur dilin
Kalbindeki yerimi verme kimselere
Yanımdaki değerini atma yerlere
Gitme bir yere...
Gün batarken gün doğarken sen yanımda bulunmazken
Sağa koşar sola koşar şaştı gönül bulamazken
Sana hasret sana tutkun bırak deme bağlanmışken
Gitsen bile bitse bile ruhum seni unutur mu?
Unutur mu gönlüm seni umutlanır görse seni
Kalbimin sahibine
Bağlıyım delice
Aklımı kurcalıyor gözleri
Aşığım keyfimce
İnceden bir sızı kanıyor
Kendine sardın mı benim gibi
Sarıldın mı kendine soğuk gecelerde
Diline dolandı mı her kelimen
Acıtan bir anı var mı,
Yoksa her an hatıra mı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!