Sazım elimde sözüm dilimde
Aşkın içimde haykırırım
Resmin elimde ismin dilimde
Yaşlar gözümde haykırırım
Dünya aşka gebe
Ah gönül ah
Ne çektin yardan
Biraz insaf biraz vicdan
Kör Olası yalnızlık çıkar aradan
Yoksa giderim buralardan
Senin gibi durmadan
Kendimi sana bağışladım, san koştum
Durmadım, senden başka duymadım
Korkmadım, vazgeçmedim
Senden başka kollarda uyumadım
Ben seni kendime, kendime hayat seçtim
Sen git ben senin için de kalırım yanımda
Sabah kahvaltısını hazırlarım yerine
İyi ki varsın derim kendime
Sen olmasaydın ben ne yapardım
Dünyanın en şanslı insanı ben miyim
Nasıl bir hayır işledim de
Çiçeklerden tohum oldum
Yeşermeden yok oldum
Yıldız gibi kaydım söndüm
Yaprak gibi sarardım düştüm
Kuru güller gibi soldum
Adın aynı değil mi
Kimdin kim oldun
Unuttuğun ilk ben miyim
Kimden kurtuldun
Yerin belli oluyor hala
Gönlüm bu tuzaktan kurtulmuyor
Ne yaptın bana sen
Bir yudum aşk suyundan içtim
Kaçamadım artık senden
Sen de kaçamazsın benden
Gel Güzelim Gel
Güneş tenimi,
Sen içimi yakma gel
Gece ölünce günümü
Sen gönlümü karartma gel
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!