Sıralandı kalbimde hüzünlerim
Aklımdan çıkmıyor gülüşlerin
Unutamadım özür dilerim
Seni düşününce keyfim geliyor
Yarına mı kaldık
Yüreğim darda sevgilim nerede
Derdin içinde derdin içimde
Sonum bu aşkla yolum yokuşta
Yapraklar soldu mevsim hep kışta
Kahrım koynumda ahım boynunda
Ah benim mahzun gönlüm
Sen de mi aşka düştün
Sesini duyan yok mu
Sen de mi derde düştün
Akşamı sabahlarsın
Yar sen bana yan sen bana
Yandım sana yar ben sana
Alev alev yandı kalbim
Tutuşurum aşkla sana
Bak ben sana
Uzun yollar getirmeyi bilmez
Kaldım burada ne yaparım bilinmez
Geçmeyen günlere oturur ağlarım
Sözlerim tükendi dön derim dilim dönmez
Ay Işığı vurunca gölgen olurum
Uzar yollar gelmeyi bilmiyorsun
Kaldım burada yalnız başıma
Geçmiyor günler ne yapıyorsun
Tükendi sözler dönmeyi bilmiyorsun
Ay Işığı vurunca gölgen olurum
Yine gözlerimden usul usul
Yanağıma döküldün tane tane
Gül yine gözlerinle uzun uzun
Derin derin bak yüzüme
Sevgilim ay okşamış yüzünü
Susamış bahçenin sümbülleri
Ötmüyor sümbüllerin bülbülleri
Kalbimdedir aşkımın kederi
Son fırtına aldı güzel günleri
Ben bu yalnızlığa alışkın değilim
Belki bir radyo kanalından duyacaksın
Ya da bir televizyonda izleyeceksin
Bir gazetenin başlığından
Baban öldü diye yazacaklar oğlum
Ölüm kavuşmaktır, yok olmak değildir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!