Yasemin Güven Şiirleri - Şair Yasemin Güven

Merhaba gözümün gördüğü yüreğimin hissettiği kalbimin sevdiği ben geldim içimi titretenim...
Ne yaptıysam ne ettiysem unutamadım seni nereye baksam kimi görsem ya ismin var yada sana benzetiyorum...
Sana gelmek istiyorum ama yapamıyorum sanki pırangalar takılmış ayaklarıma adım bile atamıyorum...
Bundan uzun zaman önce bir tanıdık seni sordu nasıl dedi öldü beni bir başıma bıraktı diyemedim...

Sonra ağlayarak kaçtım kimselere derdimi anlatamadım sustum sadece ağladım hıçkıra hıçkıra...

Biliyormusun seni ne kadar çok özlemişim ben
Dün senli fotoğraflarımıza baktım içim sızladı
Ne anılar devirmişiz neler neler yaşamışız
Bazen aklıma geliyor yarı gülüyor yarı ağlıyorum

Keşke diyorum bazen o eski günler geri gelse

En büyük ve en derin yaramı sende açtım bile bile herşeye göz yumarak...
Bilmeliydim beni bu denle üzüp kırıcanı herşeyi yakıp yıkıcanı...
Özür dilerim kalbim seni haketmeyen birini sevmene izin verdiğim için...
Acaba değdimi diye düşünüyorum üç günlük şu dünyada kalp kırmana üzmene...

En kötü olan şey gözlerime bakarak yalan söylemen yalandan seviyorum demen...

Senden öncemi unuttum sen hayatıma girdin senden sonra yaşam başladı...
Senle birlikte bahçemde çiçeklerim açtı mutluluğu sende tatdım yüzüm sende güldü...
Seninle yeniden doğmuş gibi acılardan uzak üzüntülerden uzak aşkla sevgiyle yaşıyorum...
Öyle güçlü kalem varki ardımda kaya gibi kimsenin yıkması dağıtması mümkün olmayan...

Hani bana sarıldığın an varya işte diyorum sevdiğim adam sevgisine ömür verdiğim diyorum...

Benim adım yanlızlık kimsesizlik güvenini sevgisini herşeyini kaybetmiş biriyim...
Bir yanım git diyor diğer yanım sus ve bekle diyor yıkık dökük viraneyim ölüyorum sanki...
Neden diyorum neden bu kadar ağır imtanlarım var ve hep sevdiklerim tarafından...
Kalk anne yattığın yerden küçük kızın perişan yorgun halsiz dünyası yıkılmış sanki...

Beni neden doğurdun doğurdun hayatı öğretmedin yalan insanlara kanmamayı öğretmedin...

Gittiğin günden beri kimse senin gibi sevmedi beni değer vermedi
Hep gizli gizli ağladım sessiz karanlık köşelerde...
Biliyormusun çok özledim seni sadece sen olsaydın yanımda...
Ben sevdim inandım değer verdim sonra sonrası hüsran...

Sevdiklerim hep yarım bıraktı beni ışığımı birer birer söndürdüler...

Unuttum sandın aklıma getirmedigimi güldugume aldandın bir bilsen ne hasretim ne yangın yüreğim..
Sen güldugume bakma seni çok özledim her saniye iliklerime kadar özlem doluyum sana biliyormusun...
Sen benden gitmiş olsanda ben hala seni düşünüyor bir sana ağlıyorum anlatamıyorum kimseye...
Oysa senin ellerinden tutmuştum bırakıp gitme beni bırakma diye ama yapamadım tutamadım seni...

Neden..neden bıraktın ki gözümden her akan gözyaşı bir alev bir volkan gibi taşiyor patlicak gibi...

Bugün en zor günü geçirdim sen yine aklimdaydin...
Oturdum bir köşeye gizli gizli ağladım kimse duymadı sesimi..
Biliyormusun senin yokluğunda kaybettim kendimi...
Bulmak istesemde bulamıyorum gömülmüş karanlığa sanki...

Sen gittin gidişin benim bitişim oldu sanki...

Ne kadar oldu benden gideli bilmiyorum
Seni düşündükçe nefes alamıyorum
Verdiğimiz sözler ettiğimiz yeminler hani
Sen belki de çoktan unuttun sildin aklından

Her sigara yaktığımda sanki seni çekiyorum

Dört duvar arasında kalmış gibi hissediyorum yoksun...
Nereye baksam senin hasretin özlemin çıkıyor karşıma...
Ne kadar yakınsan bir okadar da uzaksın bana...
Sesini duyamıyorum ellerinden tutamıyorum sarılamıyorum bile...

Rugatımızda ayrılmak yoktu ölene kadar benimleydin...