Yaşar Yaramış Şiirleri - Şair Yaşar Yaramış

Tohum toprakla buluşunca fidan olur
Kavuşmayınca çürür,hepten ziyan olur.
İki kişinin bildiği asla sır olmaz ;
Yerin kulağı vardır, elbet duyan olur.

17.02.2012 / Antalya

Afrika'da yüz milyon insan,açlığa terkedilirken,
Afkanistan,Viatnam,göz göre göre katledilirken,
Sözde insan haklarıyla,nice yollar katedilirken,
Alkışlanıp,şak şaklansam da ben gülemem,ben gülemem.

Kardeş kardeşi vururken,ana,baba yasta dururken;

Ben geçerken oradan
Soğuk kış geceleri,
Çöp karıştırmakla meşguldü,
Kimsesiz,sokak kedileri.

Tekir,evde,sıcacık sobanın başında,

Zalimleri övüp,
Mazlumlara sövemem.
Hayinleri sevip,
Yetimleri dövemem.

Ben insanım

Altına çekmiş dört çarpı dört,
Siyah Limuzin marka bir araba.
İnsanlara hep tepeden bakar,
En yakınına bile demez bir merhaba.

Onun gözünde her şey mal,mülk,para

Hoşça kal odam,
Hoşca kal masam,
Hoşça kal koltuğum.
Saksıdaki çiçeğim,
Vazomdaki Tavus kuşu tüyleri,
Duvardaki sazım,

Yatıyor son nefesinde bir hasta
Bütün ev üzgün ve bütün ev yasta.

Karısı,kızı,oğlu,kardeşleri,
Başını bekliyor aylardan beri.

Kalem tutmaz oldu elim
Lal oldu söylemez dilim
Beşikten mezara kadar
Herkese lazımdır ilim.

Öğrenmenin yaşı yoktur

Yüreğine güvenen!
Bileğine güvenen!
Zorluklara direnen!
Haydi çıksın meydana.

Kendine güvenen!

Arslan yattığı yerden belli olur,
Kirletmeyin çevremizi ne olur!
Her yan dumandan,zehirden maffolur.
Ağaçlar kurur,dünyamız çöl olur!

Pislikten girilmiyor denizlere,