Yaşar Yaramış Şiirleri - Şair Yaşar Yaramış

Dün deniz kıyısında
Uzun süre oturdum.
Seni bekledim.
Gözlerim yollarda
Dilimde o benim
O meşhur şarkım

Kendimi hep sana biledim
Tanrıdan hep seni diledim.
Bir baktım, yaş geçmiş, iş bitmiş
İpi serdim unu eledim.

Ömür bitti, vuslat görmedim

Sokakta bulduğumuzda
Bir haftalık yetimdi o.
Balkondan baktığımızda
Soğuktan titriyordu o.

Apartmanların dibinde

Neden bu kadar rahatız?
Niçin kendimize bu kadar güveniyoruz?
Başkalarını hiç gâle almıyor
Hep ben, hep ben diyoruz.

Gidiyoruz önümüz koyu bir zindan

Ağır bir yük binmiş sırtına
Her işte göster ki itina
Senin de dalını kırmasın
Sonra rüzgar,tipi,fırtına.

Dünya ana rahmine göre

Fakir ama o da insan
Hakir görme o garibi.
Her insanda vardır noksan
Rezil etmen o garibi.

Anamız bir,babamız bir

Hiçbir Tüccar etmek istemez zarar
Çuval çuval satar,doldurur harar.

Her tacirin gayesi kâr etmektir
Geleceğini yoktan var etmektir.

İlk yazıyı o yazdı
Vücudu bembeyazdı
O,ilk dikiş dikendi
İlk elbise giyendi

Harfen dine uyardı

Hud Aleyhisselam 5

Ad kavminin lideri
Biter mi çektikleri
İyiydi gelir gideri
Kavminin ettikleri.

Ülke içten,dıştan kuşatılırken
Pişmiş aşa hep pislik katılırken
Kilis ‘e her gün roket atılırken
Çay geçerken at değiştirmek niye?

Bütün belalar üst üste gelirken