Yaşar Yaramış Şiirleri - Şair Yaşar Yaramış

Ben hayatı,yaşamayı
Dostluğu,kardeşliği
Barışı,özgürlüğü
Tüm insanlığı seviyorum.

Anamız (hz) Havva.

Saçlarıma aklar doldu.
Gül yüzüm sarardı soldu.
Yuvama baykuşlar doldu.
Vay başım vay,vay bahtım vay...

Bir kuş gibi uçtu gönlüm,

Her yerde Resulün ayak izini
Kıvırmış namaz kılar dizini
O nurdan cemalini, ay yüzünü
Gördüm Mekke, Medine yollarında

Bilal Habeşi’nin ezan sesini

Önüne gelene, etme eyvallah,
Sana da akıl,fikir vemiş Allah.

Can kuşu çıkmak için kafesten
Kasırgalar yaratır nefesten
Bir ayağı öbür dünyadadır
Etkilenmez seslenenden, sesten.

Uçmak için ahiret yurduna

Can kız,namus şehidi Özgecan
O.iffetini korurken verdi can.
Allah düşmanıma bile vermesin
Bu acıya nasıl dayanır insan?

Kadın ailenin temel direği

Ömür ağacımdan
Yine koptu yaprak.
Döküle döküle
Elbet son bulacak.
Çağırıyor,gör,bak.
Ölüm,kara toprak.

Her gün yüzlerce can
Kurban verilir
Trafik canavarına.

Geride yüzlerce öksüz,
Yetim ve dul

İyi söylerim,kötü anlarsınız,
Dünyadan habersiz insanlarsınız,
Elbet beni birgün anlarsınız,
Benim saf,temiz öğrencilerim.

Her yüzünüze güleni dost sanır,

Günaydın, ey benim güzel halkım!
Fitne üzüm verdi salkım salkım.
Yeter artık uyumayın kalkın
Dişli kırılırsa dönmez çarkım.

Nifak ekmede sözde aydınlar