Yaşa Sonsuza Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir zafer beklerken dağlar ardından,
Işıklar çekildi eski yurdundan,
Sular alev aldı kendi kurdundan,
Bu garip destanı kimler yazacak?
*
Bir kılıç kuşandın parlayan taştan,
Yüreğin kavruldu yeniden baştan,
Akan kan sel oldu gözdeki yaştan,
Acımaz içini yakan ateşler.
*
Gölgeler büyüdü vadi boyunda,
Bir yalan saklandı insan huyunda,
Zehirler kaynadı kutsal suyunda,
Geceler üstüne çöker ansızın.
*
Sözlerin tükendi dilin kurudu,
Ruhunu karanlık rüzgar bürüdü,
Ordular üstüne sessiz yürüdü,
Kimsesiz çöllerde kaldın bir başa.
*
Yaralı bir şahin gibi düşersin,
Kaderin ağını kendin deşersin,
Yandıkça ateşte baştan pişersin,
Küllerin savrulur uzak dağlara.
*
Yüzünü saklarsın kara toprağa,
Sesini katarsın solgun yaprağa,
Düşersin ansızın derin tuzağa,
Kimseye derdini anlatamazsın.
*
Yalnızlık zehrini içtin kadehten,
Bir medet ummadın artık fetihten,
Silindin gittin bak eski tarihten,
Efsanen duyulmaz sağır göklerde.
*
Merhamet dilesen acımasızlar,
Kalbinde onulmaz derin sızılar,
Kaderin tahtında dilsiz yazılar,
Ufkunu kaplıyor kara bulutlar.
*
Kaybolan zamanı arar durursun,
Kendini yollarda yorar durursun,
Hayale bin tuzak kurar durursun,
Gerçekler tokatlar uyanamazsın.
*
Nefreti kalbinden söküp atarsın,
Sevginin bağına fidan katarsın,
Tertemiz duyguyu alıp satarsın,
Affedip kendini sakinleşirsin.
*
Efsane yeniden dillerde döner,
İçinde kavrulan ateşler söner,
Kahraman atından şerefle iner,
Gökyüzü mavidir toprak da yeşil.
*
Ruhunun aynası kir ve pas tutmaz,
Merhamet edeni evren unutmaz,
İyilik yapanlar zehirler yutmaz,
Barışıp kendinle sevince daldın.
*
Dağların zirvesi dumanlı kalsın,
Bırak da nehirler ummana dalsın,
Rüzgarlar saçından kokunu alsın,
Masalın sonunda aydınlık gelsin.
*
Sonsuzluk yolunda menzili buldun,
Bozkırın ortası şifayla doldun,
Nefretin bağında sararıp soldun,
Kibri fırlatıp bir köşeye attın.
*
Kendini bulmaktır asıl mesele,
Kapılma hırs denen coşkulu sele,
Aklını savurma o esen yele,
Dinginlik içinde kalmalısın sen.
*
Böbürlenmek biter susar o diller,
Gönlüne açılır yepyeni iller,
Uzatır dostluğu kanayan eller,
Özüne dönersin huzur içinde.
*
Yitirme sevgini yitirme sakın,
İçinde yanan o ışığa bakın,
Yıldızlar kadar saf güneşe yakın,
Masalın bitiyor sessizce burda.
*
Kurtuldun kafesten uçtun havaya,
Merhamet ekledin tütmez yuvaya,
Çevirdin yüzünü ıssız ovaya,
İyi bir kalple sen yaşa sonsuza.