Yarın Yokmuş Gibi Şiiri - Mustafa Alp

eğer seviyorsan gönülden
öyle yarım yamalak değil,
öyle biraz da aklım kalsın kenarda demeden,
düşeceksen tam düş,
yanacaksan küle kadar yan.

bu dünya dediğin nedir ki?
üç günlük misafirhane,
kapısı rüzgara,
penceresi hatıraya açılır.
bir bakarsın sabah,
bir bakarsın akşam.

şu dünya için asla hasret çekme,
ne bir şehre,
ne bir sokağa,
ne de seni hatırlamayan birine.
hasret dediğin,
insanın içine kurduğu
gereksiz bir gurbet aslında.

seviyorsan,
yanında olmasa da sev,
ama boynunu bükme.
çünkü sevda dediğin şey
dilencilik değildir.
ne bir bakış dilen,
ne bir gel bekle.

ve tut ki yarın diye bir şey yok.
ne yapacaksan bugün yap,
sarılacaksan şimdi sarıl,
söyleyeceksen söyle.

yarın dediğin
çoğu zaman bir yalandır,
insanın kendini kandırma biçimi.
sonra söylerim dediğin ne varsa
içinde ukde kalır.

bak hayat dediğin,
sigara dumanı gibi dağılır gider,
bir nefes çekersin
ve yok olur.

seviyorsan,
bir çocuğun gülüşü gibi sev,
hesapsız, kitapsız,
deftersiz, kayıtsız.

bir de şunu unutma
insan en çok
söyleyemediklerinden yorulur.
en çok sustukları
yakar canını.

o yüzden,
kırılacaksan kırıl,
ama eğilme.
gideceksen git,
ama ardında keşke bırakma.

çünkü hayat dediğin
uzun bir şiir değildir aslında,
iki mısra arası bir nefes.

ve biz,
o nefeste ya severiz
ya da
boşa yaşarız.