Kanayan kalbinin kokusunu aldılar
Üstünde karanlığın gözleri yıldızlar
Peşinde denizin sisli kolları
Seni tuttu tutacak…
Gölgen bile katılmış karanlığın saffına
Karanlığı uykusunda bırak
Tut elimden, çıkalım aydınlığa
Işığın sabrıdır karanlık
Onun da sabrı taştı taşacak
Işığı ürkütme gölgenle!..
Korkunu ele veriyor nefes alıp vermelerin
Yollar çağırıyor bizi durmaya zaman yok
Geçmişin zincirlerini koparma vaktidir
Yılgınlığın ağırlığını at üstünden
Umutsuzluk yere sermeden vedalaş tereddütle
Elimi tut gece uyanmadan
Taze hayaller doğsun umudun bağrında
Acılar kaybolup kalsın kuytu köşelerde
Tut elimi, aydınlık bir diyarda uyanalım
Veysi Çiftçi
Kayıt Tarihi : 27.05.2026 03:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!