Sever
Söylenir, durmadan söylenir yarın,
Dil yorulur, umut yorulmaz sanır.
Oysa her yarın, usulca gelir kapıya,
Ve dokunduğun anda “dün” olur, sonra sonra anlarsın.
Elinde eriyen bir şeker tadı,
Avucunda çocukluğun ince bir sızı,
Okul yolunda kurduğun o büyük dünya,
Şimdi suskun bir hatıra, yarım bir yazı.
Koşarsın—yetişemezsin.
Adını koyarsın—yetmez.
Yarın dediğin şey,
Hep biraz geçtir aslında.
Ve en tatlı hatırası ise acısı:
Çünkü bilirsin sen büyüdükçe,
Yarın küçülür,
Aslında bir başka yarın büyütülür,her yarında.
Kayıt Tarihi : 15.04.2026 22:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Tüm olmamışlar ve olacaklar içindir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!