Yarım Kalmış Çizgi Şiiri - Ahmet Hani

Çocuk,
kırmızı ışığın yanında,
yarım kalmış
bir çizgi gibi
duruyor.

Rüzgâr,
titreyen parmaklarının
arasından
geçiyor;
ama
bir tek toz zerresini bile
yanında
götürmüyor.

Şehir,
camdan gözlerini
vitrinlere,
kristal kulelere,
neon gülümsemelere
dikmiş.

Ve o,
yabancı biri gibi,
şehrin
soğuk aydınlığında
usulca
büyüyor.

Şiir,
yoldan geçenlerin
dudağında
parfüm kokuyor;
henüz
bu sokağa
uğramamış
sıcak ekmeğin
kokusu değil.

Çocuk,
küçücük avucunda
bir taşı
çevirip duruyor;
sanki
o soğuk taşın içinde
dünyanın
kaybolmuş haritası
saklı.

Ve yol,
usulca,
avuç çizgilerinin
arasından
filizleniyor;
küçük bir yol,
sessiz bir yol,
henüz
hiçbir haritaya
işlenmemiş.