Yaralı kadın Şiiri - Emrah Erçin

Yaralı kadınların gülüşü bir başka güzeldir
Mutlu sanırsın icinde oysa ne fırtınalar var
İcinde yıkık dökük harabeler depremin enkazinda kalmış anılar

Gözleri çok güzel ışıldar mesela bakınca dalıp gidersin
Bir cennet bahcesi izler gibi izlersin
Huzur dolar yüreğine

Onun icinde ne cehennemler olduğunu bilemezsin
Hep mutlu sanırsın bilmezsin issiz gecelerde başını pencereye yaslarip sessizce ağladığını
Bazen gulerken dolar gözleri

Biraz buruk biraz hüzünlü dür sesi
Bir bahar esintisi gibidir nefesini
Her nefes alisinda cicekler acar etrafinda

Ama onun cokdan solmusdur icinde gül bahçesi
Senin baktigin o guzel manzara artinda ne savaşlar ne bombalar batlar bilirmisin

Umutları esir düşmüş isgal edilmis sevgiye dair her kenti
Karanlik sokaklari sen o gülünce güneş doğar sanirsin ama o hep geceye haps olmuş güneşli sabahlari nedir bilmez

Baharda kuslar nasil öter cicekler nasil acar bilmez. Sen ona bir demet cicek verirsin ama o ciceklerin kokusu nasildir onu bile unutmuş dur bilmez
Bir gülün dikeni eline batinca, dikeni olmayan gülü tutmak isdersin

Bir kere sevdigin adam kalbini kirinca
Birdaha hicbir eli tutmak istemezsin
Asil mesele ne gül ne tiken
Sadece incitmeden sevmekdir

Sevgi avucundaki kelebek gibidir
Cok sıkarsan ölür
Oysa herkes öldürür sevdigini