Ben dertli bir sazım ozanın elinde,
Efkârlı bir şiirim Emrah’ın dilinde...
Dalından koparılmış garip bir gül gibiyim,
Vefasız bir zalimin ellerinde.
Yaralı bir sevdayım, vefa bilmezlerin gönlünde;
Nereden çıktın karşıma?
Ağlamaktan yaş kalmadı, kurudu gözlerimde...
Ben bir sandalım şu sevda denizinde;
Alabora olmuş hayallerim, batmışım en derinlere.
Ne yazık ki bir vefasızı yâr sanmışım kendime;
Öyle işlemiş ki ihaneti bedenimin her zerresine,
Ne yaşama ümidi bıraktı bende, ne sevecek bir yürek...
Duyuyorum; orada burada kahkahalar atıyormuşsun.
Tıpkı bir zamanlar bana güldüğün gibi,
Şimdi bir başkasına çiçekler açıyormuşsun.
Bana söylediğin o zehirli yalanlarla,
Şimdi kim bilir kimleri kandırıyorsun?
Ben Karadeniz’im bugün; hırçınım, öfkeliyim!
Namludan çıkmış serseri bir kurşun gibiyim.
Başına karlar yağmış dumanlı dağlar gibiyim,
Ve annesiz, babasız kalmış...
Öksüz bir çocuk gibiyim.
Emrah Erçin
Emrah Erçin
Kayıt Tarihi : 13.02.2026 18:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
vefasızz




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!