Hesap Vakti Şiiri - Emrah Erçin

Ben giderken;
Yürüdüğüm o ıssız sahili,
İçtiğim o şekersiz çayların acısını
Ve yüzümdeki o masum gülüşü çalanları,
Bir bir yazacağım tarihin tozlu sayfalarına.
Ardımda onurlu bir enkaz bırakacağım,
Sen ise saray sandığın o yalanların altında kalacaksın.

Gözlerindeki o sahte ışık söndüğünde,
Vicdanın, en büyük zindanın olacak senin.
Sahi, her gece başını yastığa koyduğunda,
O kopardığın papatyaların ahı hiç mi sızlatmaz içini?
Hangi maske örtebilir ki ruhundaki bu karayı?

Ben, hakkımı helal etmediğim yolların yorgunuyum,
Sen ise o yollarda pusular kuran bir hancı.
Yarın huzur-ı mahşerde,
Güneş tepemize dikilip terazi kurulduğunda;
Benim kırık kalbim dile gelecek,
Senin dillerin ise lal olacak, susacak.

Gör bak, kimin şiiri baki kalacak,
Kimin ihaneti tarihe gömülecek...
Mahkemeye Kübra kurulunca,
Cevabını veremeyeceğin o hesapla,
Baş başa kalacaksın

almış oldugun bu masumun ahını
cığlıklar icinde ödeyecekşin .