Yar Şiiri - Cem Eyüboğlu

YAR

Yar,
Adını içime sakladım,
Söylersem eksilir gibi
Bir şeyler benden.

Gözlerin bir şehir gibi,
İçinde kaybolduğum,
Ne yolunu bulabildiğim
Ne de çıkmak istediğim.

Yar,
Sesin bile yeter bazen,
Kalbimin yönünü değiştirmeye,
Sanki rüzgâr değil de
Sen estiriyorsun içimde.

Bir bakışınla
Susuyor bütün kalabalıklar,
Dünya biraz geri çekiliyor
Sadece biz kalalım diye.

Yar,
Ben sana nasıl anlatayım
İçimde büyüyen bu hali?
Bir kelimeye sığmıyor ki
Sana olan bu eğilim.

Ne tam git diyebiliyorum
Ne de tamamen kal,
Sadece bakıyorum sana
Ve içimden geçiyor zaman.