Yalancı Dünya Şiiri - Kasım Kobakçı

Kışların ayazı yüzüme vurdu,
Çocukluk çağımı özlemle andım.
İçimde fırtına ansızın durdu,
Kederler içinde kavrulup yandım.
*
Gençliğim rüzgarla savrulup gitti,
Baharlar tükendi, umutlar bitti,
Yabancı gözler hep ruhumu itti,
Sahte gülüşlere aldanıp kandım.
*
Gurbetin yolları dikendir, taştır,
Şehrimin dağları borandır, kıştır,
Yunus'u anlamak ne güzel iştir,
Gerçeği bulmadan rüyadır sandım.
*
Derin sevdalarla yerlere indim,
Hırçın dalgalarla çarpışıp dindim,
Karanlık çökünce atlara bindim,
Gaflet uykusundan sarsıp uyandım.
*
Acı hatıralar zihnimi ezdi,
Yorgun ayaklarım yollarda gezdi,
Ruhum kalabalık içinde bezdi,
Çileli günlere zar zor dayandım.
*
Babamın sözleri rehberdir bana,
Annemin duası devadır cana,
İyilik yakışır şerefe, şana,
Sevginin gücüne mutlak inandım.
*
Kara bulutlar hep gökleri sardı,
Mazluma ağlayan yürekler dardı,
Yalnız yürünecek sokaklar vardı,
Sisli manzarada renge boyandım.
*
Ömür defterini yavaşça dürdüm,
Yılların izini yüzümde gördüm,
Dertlerin ağını ilmekle ördüm,
Yalancı dünyadan artık usandım.