Yaktın Cellat Şiiri - Kasım Kobakçı

Girdin zalim, ruhumun kapkaranlık hanına,
Gör ki zalim, kanattın göğsümdeki kafesi,
Gör ki zalim, taş attın hüznümün isyanına,
Gör ki zalim, yok ettin canımdaki nefesi.
*
Vurdun haydut, ömrümün neşeli günlerine,
Bil ki haydut, dert kattın kederli dünlerine,
Bil ki haydut, set çektin sevdanın yönlerine,
Bil ki haydut, susturdun içimdeki o sesi.
*
Çaldın hırsız, aklımın aydınlık sabahını,
Duy be hırsız, dinle bak mazlumun eyvahını,
Duy be hırsız, taşıttın dünyanın günahını,
Duy be hırsız, kopardın tutunduğum hevesi.
*
Yaktın cellat, bahtımın yeşeren dallarını,
Dur be cellat, tıkadın huzurun yollarını,
Dur be cellat, bağladın umudun kollarını,
Dur be cellat, kurudu ömrümün şelalesi.