Yahya Kaydul Şiirleri - Şair Yahya Kaydul

Karanlık gecelerime, çare olmaz yanlızlığın
Kaybolup gittin hayatımdan ansızın
İşi yok hayatımda o yalancı kitapsızın
Sevmesede Beni Severim Sevgisiz Sevileni.

Yokluğunda sardı acılar bedenimi

Kraat, vasiyetim sine mefta gömen,
Mezarım boğaz manzaralı olsun.
Martıların sesi kulağımı çınlasın,
Kaz mezarcı derin kaz,
Rome Nea'ya kabil sevdamı gömeceğim

Bitmez dertler, bilinmez kederler içindeyim
Sevdam büyük bir yük, sevilmeyen tek viraneyim.
Uslanmaz sevdam büyür, bekledikçe sevileni
Gitti gelmez sevmesede sevileni
Beklerim ölüp gelip bulsada beni! ! ! !

Şerefine içiyorum bu gece sevgili şerefine...
Binbir sebep uğruna binbir neden uğruna
Salıveriyorum kendimi hayatın o en acımasız kollarına..
Kafam bir milyon, içimde akıtamadığım gözyaşlarım
Uğruna harcayamadığım zamanım, artık yalnızımm.
...Şerefine içiyorum yine eskisi gibi karşımda sen varmışsın gibi..

Gözlerimde akacak yaş kalmadı
Bedenimde sızlamadık yer kalmadı
Sensiz bu hayat düzen bulmadı
Neredesin! Çıkap Gelsene Dilara...

Günlerim yokluğunda zehir oldu

Rome Nea’ya Veda
Kırat, vasiyetimdir; sîneme mevtayı gömün,
Mezarım Boğaz’ı görsün, nâzır-ı derya öğün.
Martı çığlıkları sussun, kulağım nida dolsun,
Kaz mezarcı derin kaz, sevdam mülke feda olsun;
Rome Nea’ya kabil bir aşkı gömeceğim.

​Geçtiğim yollarda bıraktım gülü,
Dikenli dallara sarıldım durdum.
Kendi ellerimle yaktım o günü,
Ben en çok kendimi boşuna yordum.

​Bir vefa bekledim uzak kıyıdan,

Beş metrelik kuyuya düşmüşüm de
Üç metrelik ip uzatmışsın gibi;
Yoksun desem yalan, varsın desem eksik.
Elin uzanıyor ama kalbin hep bir adım geride,
Sesin yankılanıyor da nefesin tenime değmiyor sanki.
​Ne çıkmama yetiyor çaban, ne de vazgeçmeme...

Ben bir kez istenilmediğimi fark ettim.
O günden sonra hep kapıya yakın oturdum,
Kapıya kadar ittiler,
Sonra kapıdan çıktım diye suçlu ilan ettiler.

​Sanki ben seçmişim gibi bu ayazı,

​Gönül yorgunluğu öyle bir şeydir ki,
Artık yanlış anlaşıldığın yerleri düzeltmeye mecalin kalmaz,
"Öyle olsun" dersin, bırakırsın.
Bir zamanlar dünyayı ayağa kaldıran o feryat,
Şimdi bir omuz silkişine sığar olur.