Yağmurun İzleri Şiiri - Kenan Adsaz

Islanmıyor artık çocukluğum;
hatırlıyor sadece...

Dışarda yağmur yağar,
içimde bir fırtına...

Yağar yağmur inceden
ve düşer eksilte eksilte...

Camda bir iz,
içimde bir boşluk;
parmak izlerim buğuda-
adı silinmiş bir mazinin ortasında...

Islanıyor şehir
ve fark etmiyor kimse
bazı şeylerin eskidiğini...

Bir damla düşüyor
ve ben ıslanmayı değil,
eksilmeyi öğreniyorum.

Bir umut,
bir pencere açılır içimde;
belki biri gelir diye,
biraz daha kalır diye...

Ama dönmüyor
yağmur kimse için;
İz bırakıyor,
ben eksiliyorum... K. Adsaz