Yalandı bütün aşklar
Sensiz şarkılar duygusuz
Bölük pörçük uykular
Gecelerimiz ruhsuz
İnandığımız en son yalandın
Sessiz karanlıklar içinde dağları özlüyorum
Yorgun yakılan ateşleri ve alevin rengini titriyorum
Pusuda kalmış yiğitleri ay ışığında
Dört yanı yaka yıka pusuları yarıp çıksa
Beni sakın sorma bana
Anlamadığım tek şey benim
Ne zaman nerede nasıl başladım hayata
İstersen hiç yaşamadım kabul edelim
Bir hayalim belki bir hata bu alemde
Yanlışlıkla belirivermiş
Zavallı kuyu, ay ışığına hasret
Güneş bilmez neylesin
Kaç taş atılır bağrına sabret
Yağmurlarla su gelsin
Dolarsa yüzünü yıkasın
Tanrının bir parmağı olsaydı
Eminim gözüne sokardı
Benim gibi bir adamın
Kulken bile onun başına belayım
Bunca günaha
Bunca kılıf uydurup ta
Nerelerdesin sen ey yüreğimin yarası sen ey vefasız
Sesin sesime kavuşmayalı kaç gece geçti ve ben hep yalnız
Yüreğimi her haykırışında usul usul susturup dinle dedim
O bir gümüş balığı sen koca bir deniz ben ikinizi de bilirim
Nasıl olsa bir gün birleşeceksiniz selamet ya sonu sabrın
Bakma onun akvaryumda yaşadığına şimdilik
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!