Ayın aydınlık yüzünde çocuklar!
Birdirbir oynarlar,
Öyle şen öyle sevimli
Hep aydınlıktır yüzleri
Yetmez mi
Sabır da olsa adım.
Delirmez mi
Dibe vuran yalnızlığım
Alıp başımı gitsem
Aynı kalır mı uyandığım sabahlar
En deli çağımdı
Yüreğimi koyup bir tepsiye
Sana uzatışımdı
Gecelerim yazıda gündüzlerim afişte
Ankara’da aylardan nisandı
Bulvarda parkama düşen yağmur
Zamanla oynamak
Saatin görevi değil ki
Tik tak
Tik tak
Başka çaresi yok belli
Zamanı tut
Elim kana düşer
Sen bana
İçim kör kuyularda
Yüreğimde sen derin yara
Her gece yüzüme güler
Akşam sefaları
Büyüteceksin
Gözlerinde
Kaç zamandır
Sevda çalmaz
Kapısını
Her gece sarılıp ta sana
Uykunun huzurunda
Sabahlara uyanıyorum
Senle yarınları seviyorum
İlk aşkım gideli uzaklara
Yirmi bilmem kaç yıl oldu
Sevmek de
Bu denli delicesine
Seni bana getirmeye
Yetmez ise
Şiir ne yapsın
Sen olmasaydın
Mutlaka hayat bambaşka olurdu
Hiç doğmasaydın
Kaybetmezdi insanlar mutluluğu
Sen olmasaydın insanlar ölmezdi
Yaşamasaydın sevgi bilinmez




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!