Bendeki bu durgunluk suskunluk
Fırtına öncesi sessizlik gibi
Zoruma gidiyor bu mahpusluk
Kurtar artık kurtaracaksan beni
Dağlar tuzak kokar geceleri
Bir tıkırtı bin ürperti verir
Dere kenarında suya
Bakarken kurumuş
Kocaman bir söğüdün
Güneşte kalmış yanıydım
Sıcaktan değil
Su hasretinden yandım
Gece gizli bir düşünce bir fikir
Başımı gömdüğüm yastık
Kurtuluşa giden ilk adım
Ve kir.....................
Gördüğüm nur a karşılık
Düşünmek sabahlara kadar seni
Yıllardır bekliyordum
Kör bir kuyunun dibinde
Yalnızlıktan bıktım ve
Karanlıktan çok korkuyordum
Canına yandığımın dünyasında
Ne yana baksam kahırdı
Sihir gözlerin asla ağlamasın yüreğime açar yara
Başka her yara başka da senin eline bir kıymık batsa
Yıkamaz beni ne zulüm ne kara sevda biçare ben işte o anda
Senin bir damla gözünde ki yaşa cihanı yıkmazsam namussuzum
Ay yüzlü kurt bakışlı güzeller güzeli kızım
Sen doğduğun gün başladı benim sana aşkım
Anlıyorum
Gidişindeki çaresizliği
Lakin yinede boynunu sen bükme
Asaletin güzelliğinde gizli
Kaşlarını çatıp hayata küsme
Bir şeyler vardı bende çaresiz
Sen dün akşam bana küstün
Ay yıldızlara yıldızlarsa
Bulutlara
Ortalık karıştı büsbütün
Önce kaşlarını çattın
Suratını astın
Her yer karanlıktı
Bir den bir gülüş karanlığı yıktı
Ardından bir yıldız kaydı
Bir dilek tuttum ortalık aydınlandı
Muhteşem bir gelişti bu
Şimşekler yanında
Yalnızların mehtabıdır şiir
Öz yüreğini aydınlatmasa da
Kim bilir?
Bir gün rastlarız belki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!