Suya yazdım adını
İçimde sakladım aşkını
Nesin diye kimsin diye
Nedense kimselere
Sormadım
Bir gece yarısı
Deniz kızı
Benim hiç martım olmadı
Oysa deniz çocuğuyum
Yakamoz hasreti ile doluyum
Hep bozkırlarda at koşturdum
Çile üstüne çile
Bilir misin kaçıncı
Metresinde yer insan
Hayatının vurgunu
Denizse bahane
Kaç kulaç sonrası
Kollarından ayrılır derman
bu gece bütün şiirlerimi yakarak
bu sevdayı arkamda bırakacak
dahası adını bir daha anmayacak
uzun bir yolculuğa çıkacağım.......
Kalemi kırarak; kağıdı yakarak
yaşanan her anı tek tek unutarak
Gitmek zorundayım artık!
Geldi ayrılığın vakti
Bu yüzden yapılan hazırlık
Ve sen anlamalısın beni
Bekliyordun bu sonu
Gerçek oldu işte korku
Savrulsun içimizde
Aşkın külleri,
Yandığımız yetişirse
Yetişir artık!
Hasret acı bir lokma günde üç öğün yediğim
En zoru da güne sensiz başlamak
O güzel gözlerini görememek sevdiğim
Yada senin yanından ayrılmak
Sensizlik yağlı bir ip boynuma geçirdiğim
Say ki bir idam mahkumuyum
Gece bütün ihtişamıyla
Örtüyor üstümüzü
Bu yalnızların kaderi nasılsa
Yağmurlar basıyor gözümüzü
Ay bulutların ardına
Saklana dursun
Çocuktum
Babamın özene
Bezene
Gül ağacından
Çatal yaptığı
Sapanla
Sevmeler yasak bana
Öyle diyorsun
Her gece dolun ayla
Tenin bana ulaşır biliyorsun
Kokun önden gelip
Tüm dünyamı dolaşır




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!