Teker teker tüketiyoruz
Umutlarımızı hayattan yana
Ne varsa;
Hafif rüzgarlarla savruluyoruz
Bir o yana bir bu yana
Kurumuş yapraklar gibiyiz
Geceleri garip yatağımda
Sağır duvarlara seni anlatırım
Kadınım...........................
Bildiğin yalnızlığıma
Senin kaleminle yazarım
Öptüğüm alnın gelir aklıma
Gece korkunç kabuslar içerisinde
Cellatlar ipe çeker beni
Katlanmak zor ayrılık düşüncesine
Yer bitirir beynimi.......................................
Odam dört duvar arası
Gece bir zindan ben mahkum
Sıra sıra dizildi
Kervanları
Gönül satanların
Sormalı acep
Hiç mi yanmaz yüreği
Yarsız yatanların
Gece bastımı içimde bir korku
Kollarım kanatlarım kırılır
Başından bellidir aslında sonu
Bana kalan yalnızlıktır
Tükenmez bıkkınlıktır
Kaybederim umudumu
Kara Toprakta Biter
sen şimdi diyorsun ki her şey yalan mı idi......?
inanmıyorum güvenmiyorum
sevmek zordu da ayrılık kolay mı.............?
diyemiyorsun ya sevmiyorum.
Dicle hain evladı
Diyarbakır’ın
İçmem bir damla suyundan
Uyku geçmez yanımdan
Tulum da yar kokusu
Ayda yüzün
Oldur dedim hayatı bana
Öldür demedim ki…?
Zulmü gece koynuma
Sokuverdin yılan gibi
Sen gülünce bana
Karanlıklarım aydınlanırdı
Yeni yeni bebekler doğardı
Anne kucaklarına
Sen gelince bana
Karşı dururdum bütün zalimlerin
Kafdağı’nı aştığımızdan beri
Her gece perileri dinleriz
Atlas döşeli sedirlerde
Alevden biçilmiş
İpek gömlek giyeriz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!